Volg mij:

Je eigen pad volgen

Hoe de vuurtoren van Texel mij houvast geeft

 

De vuurtoren van Texel geeft houvast in het donker

Houvast in het donker

 

Vuurtoren

Het licht

Bedoeld voor de zee

scheert over het eiland

een veilig gevoel

in de donkere nacht

(Hester Stafleu, 1948)

Het is december, morgen is het de kortste dag van het jaar. ik weet niet hoe het voor jou is maar ik vind dit behalve een gezellige tijd ook best een lastige periode. Op sommige dagen is het zo donker en grijs dat het wel lijkt of het überhaupt nooit meer licht wordt. Ik moet dan wel heel erg mijn best doen om nog een lichtpuntje in mezelf te vinden. In dit stukje daarom iets over lichtpuntjes buiten en lichtpuntjes vinden in jezelf.

De Vuurtoren

Op 1 november 1864 ontstak de vuurtoren van Texel voor het eerst zijn licht en sindsdien draait de lamp iedere nacht zijn rondjes over het eiland en over de zee eromheen. De vuurtoren is natuurlijk bedoeld om ongelukken te voorkomen. Schepen die door de ondiepe Waddenzee varen lopen het risico te verongelukken op de zandbanken rondom de waddeneilanden. Het baken zorgt ervoor dat dit niet meer hoeft te gebeuren. Altijd als ik op het eiland ben geeft het licht van de vuurtoren mij houvast.

Zaklamp

De vuurtoren van Texel kwam vijf jaar geleden op mijn pad. Sinds die tijd kamperen we elk jaar wel een keer op het eiland.  Met ons kampeerbusje gaan we naar de camping op de noordpunt van het eiland. Vlakbij de vuurtoren. Een heerlijke plek om tot rust te komen en te genieten van het strand en de zee. De nachten op Texel zijn donker. Ik moet er ’s nachts  vaak even uit om naar de wc te gaan. Toch heb ik nooit een zaklamp nodig want midden in het donker komt om de 5 tot 10 seconden het licht van de toren voorbij: WHOESJ en donker en dan weer WHOESJ. Als een reusachtige zaklantaarn die even een rondje over het veld schijnt. Of het nu kraakhelder is of mistig waardoor het licht een spookachtig en diffuus schijnsel wordt. Het is er altijd.

Baken

Dit ijkpunt, dit baken, het geeft een veilig gevoel. Donkere nachten en zeker als ze zo lang zijn als nu in december  kunnen eindeloos en beangstigend zijn. Piekerend over kleine en grote zaken kan donkerte buiten ook donkerte in jezelf veroorzaken. Mij geeft het rust als ik naar buiten kijk en zie hoe de lamp van de vuurtoren rustig haar rondjes draait. Of het nu stormt en regent of kraakhelder is. Of ik nu overspoeld wordt door paniek of verdrietig ben, het licht komt en gaat, altijd.

Houvast in mezelf

En nu ik dit zo schrijf bedenk ik me dat het me ook helpt als ik weer thuis ben in Amersfoort. Ik stel me voor hoe ik een lichtje kan laten branden in mezelf. Het geeft me wat meer vertrouwen te weten dat er bakens zijn die voorkomen dat ik op mijn eigen zandbanken vastloop. Het baken buiten, de vuurtoren, het baken binnenin, mijn adem, mijn hart dat klopt. In de nacht focus ik op mijn lijf, ik voel hoe het ligt in bed, ik luister naar mijn adem en voel hoe hij komt en gaat. Net als het licht van de vuurtoren. In en Uit. Of zoals de zee met de golven die komen en gaan. De nacht wordt ineens wat minder beangstigend maar een plek waar het ook goed is en waar oplicht wat eerder verborgen bleef.

Wat is jouw vuurtoren?

Ik ben benieuwd wat jouw vuurtoren is en waar jij graag een lichtje op zou willen schijnen. Leuk als je het me laat weten in een berichtje. Voor nu wens ik je mooie decembernachten toe.

 

 

← Terug naar overzicht

Referenties

Vanaf de eerste minuut straalden jullie vertrouwen, gelijkwaardigheid en (ervarings)deskundigheid uit. Dat het niet de hele tijd over alcohol gaat maar over de reden van alcoholgebruik vindt ik sterk… Ik heb mezelf kunnen aankijken kunnen delen, echt voelen en daardoor ben ik, mede dankzij de anderen, iets met mezelf aangegaan.

(Hermien, deelnemer weekend Vrij van Alcohol)

Ik vind de naam Vrij van Alcohol goed gekozen het brengt bij mij meteen wat teweeg: opluchting, een diepe ademhaling en zin in onafhankelijkheid.

(Hermien, deelnemer weekend Vrij van Alcohol)

De training Vrij van Alcohol heeft mij opgeleverd dat ik nu weet dat alcohol geen goede vriend is en dat ik sterk genoeg ben om het leven leuk te maken zonder. Het belangrijkste inzicht was dat ik niet alleen ben. Ik besef nu dat ik zelf antwoord kan geven op moeilijke vragen. Ik heb er vertrouwen in dat ik goede tools heb gekregen waar ik mee verder kan.

(Ada, deelnemer weekend Vrij van Alcohol)

Renee

“Zoals je mij gecoacht hebt was heel professioneel, je hebt me echt dingen laten zien waar ik normaal niet kijk.”

Renee Musch, senior consultant

Carina

” Ik voelde me prettig en op mijn gemak bij Henriette, zodat ik me gemakkelijk kon openstellen en dingen kon delen. De oefeningen sloten goed aan bij het onderwerp wat we die dag bespraken.”

Carina (23), student

Het programma biedt een prettige mogelijkheid om over je eigen angsten en verlangens na te denken. Je contact met alcohol hoort daar ook bij, het is dus breder dan leren om minder/ niet meer te drinken. Ik zou deze training dus zeker aanraden.

(Ada, deelnemer weekend Vrij van Alcohol)

Carina

” Soms kom ik niet helemaal uit mijn woorden, of heb ik even tijd nodig om na te denken. Die tijd kreeg ik altijd van jou, heel fijn hoe geduldig en begripvol je reageert.”

Carina (23), student

Ina

“Ik heb de coaching van Henriette als uitstekend en liefdevol ervaren. Ik ben heel dankbaar voor de sessies waarin ik geleerd heb  hoe ik mijn leven kan inrichten zonder alcohol te gebruiken. Ik kan nu met mijn partner praten over belangrijke onderwerpen als liefde en dood. Dat is heel waardevol voor onze relatie.”

Ina (65), gepensioneerd

Mariëtte

“De laatste oefening is me het meeste bijgebleven. Dat was een ontmoeting met mijn schaduwkant. Doodeng vond ik dat. Maar de bijbehorende oefening bood me inzicht en gaf lucht.”

Mariëtte, schrijfster

Mariette

“Ik heb onze gesprekken als heel prettig ervaren, voor mij waren het echt uitjes, met de trein naar Amersfoort, op de fiets naar jou en met nieuwe gedachten en inzichten weer terug. Warm, menselijk, eenvoudig, opbeurend.”

Mariëtte, schrijfster